Η ΕΛΛΑΣ ΕΙΝΑΙ (ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΘΑ ΕΙΝΑΙ) ΕΝΑ ΑΠΕΡΑΝΤΟ…STUDIO: Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ

   Η σημερινή κατάσταση της χώρας με την πεντάχρονη και βάλε κόντρα των μνημονιακών με τους αντιμνημονιακούς, των ευρωπαϊστών με τους αντιευρωπαϊστές, των υπέρμαχων του ευρώ και των υπέρμαχων της δραχμής μου θυμίζει τις κόντρες παραδοσιακών και ομοιοπαθητικών ιατρών για αντιμετώπιση σοβαρών ασθενειών. Από τη μία έχουμε αυτούς που έχουν συνταγογραφήσει στη χώρα ισχυρά φάρμακα με τρομερές παρενέργειες που μπορεί να οδηγήσουν στο θάνατο αντί της θεραπείας, από την άλλη τους ομοιοπαθητικούς που με εναλλακτικές πρακτικές αρχικά (όπως θεραπευτική κάνναβη κλπ) αντιμετώπισαν ή νόμιζαν πως αντιμετώπισαν  την ασθένεια που όμως συνεχίζει ακάθεκτη θέτοντας το δίλλημα στροφής σε πιο παραδοσιακές πρακτικές, που όπως προείπα ούτε αυτές εξασφαλίζουν τη νικηφόρο εξέλιξη έναντι της ανίατης ασθένειας μας.

   Στην περίπτωση της κατάργησης της δημοτικής αστυνομίας και της κινητικότητας που ήταν ένας θεσμός στα σπάργανα (και που ακόμη συνεχίζεται) είχαμε διάφορες πρακτικές «θεραπείας» που σε κάποια πράγματα απέτυχαν και σε κάποια πέτυχαν. Παρακάτω αναφέρω τις επιτυχίες και αποτυχίες του κάθε σκέλους (Δ.Α. - κινητικότητα):

Αποτυχίες προερχόμενες από την κατάργηση της Δ.Α.

1.      Στέρηση μίας υπηρεσίας ευταξίας και εσόδων ενός δήμου (κυρίως για τους μεγαλύτερους).

2.      Στέρηση υπαλλήλων αυξημένων προσόντων από τις υποστελεχωμένες δημοτικές υπηρεσίες.

3.      Δημιουργία αισθήματος ανασφάλειας και αποστροφής για την εκ των υστέρων αντιμετώπιση από τους δήμους (αίσθημα «στυμμένης λεμονόκουπας», ψυχρότητα από άλλους πρώην συναδέλφους) στους θιγόμενους.

Επιτυχίες κατάργησης της Δ.Α.

1.      Μείωση εξόδων για υλικοτεχνικό εξοπλισμό της υπηρεσίας (στολές, .

2.      Χρησιμοποίηση ενός μικρού αριθμού υπαλλήλων της (εξαιρεθέντες) σε νευραλγικές θέσεις και θέσεις ανάγκης από τους δήμους.

3.      Λύση (έστω και βίαιη) στις πάμπολλες παθογένειες της Δ.Α. (επικάλυψη αρμοδιοτήτων, συναρμοδιότητες, καίριες νομικές παραλείψεις για την εύρυθμη λειτουργία της, ερμαφρόδιτο καθεστώς - δημοτικοί μεν αλλά ένστολοι ειδικοί προανακριτικοί δε υπάλληλοι - αδικίες στο καθεστώς αποσπάσεων και μετατάξεων υπαλλήλων της όπως χρονικός περιορισμός αρχικά 10, έπειτα 8 ετών για μετάταξη σε άλλο δήμο, απαγόρευση κάθε απόσπασης πέραν της συνυπηρέτησης 1+1 έτος, απαγόρευση μετακίνησης σε άλλο κλάδο).

Επιτυχίες Κινητικότητας

1.      Αξιοποίηση αρκετών υπαλλήλων σε θέσεις ανάλογες των προσόντων τους.

2.      Επιστροφή στον τόπο συμφερόντων για αρκετούς υπαλλήλους, ορισμένοι εκ των οποίων βρίσκονταν σε ιδιότυπη «ομηρία» σε άλλα μέρη, λόγω των περιορισμών της Δ.Α. ή και λόγω μη ανθρώπινης στάσης αιρετών σχετικά με υπηρεσιακή μετακίνηση σε άλλο τόπο.

3.      Ευκαιρία αλλαγής εργασιακού περιβάλλοντος.

Αποτυχίες Κινητικότητας

1.      Υποχρεωτική ουσιαστικά μορφή έως τώρα, εκτός της ενδοδημοτικής, με εξαναγκασμό υπαλλήλων για αλλαγή εργασίας ή και τόπου (συμφερόντων πολλές φορές, βλέπε φυλακές - ΕΛ.ΑΣ. για τους πρώην Δ.Α., οι οποίοι εξαναγκάστηκαν - και εξαναγκάζονται οι της ΕΛ.ΑΣ. - σε βίαιη αλλαγή).

2.      Η υποχρέωση για σύμφωνη γνώμη από το φορέα προέλευσης που αποστερεί από αρκετούς υπαλλήλους το δικαίωμα στην αλλαγή θέσης, εργασίας , τόπου.

3.      Η μη σωστά κατανεμημένη σχέση μοριοδότησης - προσόντων και η φωτογραφική προσθήκη μη τυπικών προσόντων για βόλεμα ημετέρων.

4.      Η εφαρμογή της υποχρεωτικά μόνο σε κάποιες ομάδες υπαλλήλων και η μη χρήση της σε όλο το δημόσιο ιδίως σε αχρείαστες και υπερστελεχωμένες υπηρεσίες ή ατομικά σε μη αποδοτικούς ή πολύ αποδοτικούς υπαλλήλους (υποβάθμιση - αναβάθμιση θέσης).

   Δυστυχώς, από τα παραπάνω συμπεραίνεται η αποσπασματικότητα κάθε μέτρου που δοκιμάστηκε, χωρίς θεαματικές βελτιώσεις στη λειτουργία του κράτους, παρά μόνο το «μπάλωμα» κάποιων «τρυπών», δηλαδή τη στέλεχωση υπηρεσιών με ελλείψεις, όχι απαραίτητα με ικανούς για την αντίστοιχη θέση υπαλλήλων (λόγω της αλλοιωμένης μοριοδότησης) και την διάλυση του οικογενειακού ιστού και προϋπολογισμού των υπαλλήλων που βρέθηκαν σε καθεστώς κινητικότητας, ακόμη και αν τελικά βρέθηκαν στον τόπο συμφερόντων τους (πόσο μάλλον για όσους βρέθηκαν ή θα βρεθούν εκτός αυτού, με οικογένειες πολλές φορές μακριά από τον τόπο εργασίας).

   Προτείνεται, χωρίς βέβαια την ελπίδα να εισακουστώ με τις κρατούσες συνθήκες, η γενική εφαρμογή του μέτρου σε όλο το δημόσιο τομέα (ευρύτερο και στενό) με υποβάθμιση και αναβάθμιση στελεχών αναλόγως των προσόντων τους και της εργατικότητάς στους, χωρίς στρεβλές μοριοδοτήσεις, εργασία στον τόπο συμφερόντων του καθενός ή σε ακτίνα 50 χιλιομέτρων το ανώτερο, με υποχρεωτική συνυπηρέτηση έγγαμων γονέων σε τόπο επιλογής εκ των δύο και άνευ γνώμης φορέων με απλή κοινή δήλωση των υπαλλήλων.

       Γεώργιος Μάστορας

(Αφάνταστα Ταλαιπωρημένος Δημοτικός Αστυνομικός της ΕΛ.ΑΣ. με 2 ανήλικα τέκνα, Πτυχιούχος Ιστορίας - Αρχαιολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 1^οετής Μεταπτυχιακός Φοιτητής Διοίκησης Τουριστικών Επιχειρήσεων Ε.Α.Π., Αδειούχος διδάσκαλος Αγγλικής Γλώσσας.)

ΤΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΔΗΜ.ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ, Η "ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ" ΚΑΙ Η ΕΞΩΘΕΝ "ΚΑΛΗ ΤΑΚΤΟΠΟΙΗΣΗ".

  Για την πλειοψηφία των πρώην δ.α. η κατάργηση της υπηρεσίας μας αποτέλεσε την απαρχή μίας απίστευτα αγωνιώδους προσπάθειας για να συγκρατήσουμε τις συνέπειες της 12-μηνης - ουσιαστικά - διαθεσιμότητάς μας σε επίπεδα που δεν θα διέλυαν εντελώς τη ροή της ζωή μας και των οικείων μας. Μετά από μία διαδικασία-παρωδία,από την αρχή με την ψήφιση του νόμου με τις εξαιρέσεις-προτεραιότητες κλπ εώς το τέλος με τις απίστευτες μοριοδοτήσεις (φωτογραφικές για κάποιους-βολικές για όσους άλλους διέθεταν τα ίδια μόρια) που ανέτρεπαν σε πολλές περιπτώσεις την αντικειμενικότητα, άσχετα αν τελικά η περισσότεροι δεν έχασαν τουλάχιστον την πόλη που ήθελαν, η προσωρινή -ακόμη- τοποθέτησή μας δεν εχει αφήσει ευχάριστη γεύση για τους περισσότερους από εμάς...

  Εξηγούμαι, καθώς η παραπάνω διαπίστωση έχει δύο αναγνώσεις: Mία από την προσωπική-οικογενειακή πλευρά του καθενός και άλλη μία υπηρεσιακή.

  Από την οικογενειακή πλευρά, άλλος απλά αναγκάστηκε να αλλάξει πόλη και να πάει σε κάποια κοντινή, άλλος σε κάποια μακρινή, άλλοι που ήταν σύζυγοι να εξαιρεθεί ο ένας και ο άλλος να βρεθεί αλλού κοντά ή μακριά, άλλοι να μην αντέχουν το οικονομικό κόστος και την έλλειψη οικογένειας-παιδιών και να παραιτούνται από μία δουλειά που κέρδισαν και δεν τους χαρίστηκε....

  Υπηρεσιακά, σε συζητήσεις με συναδέλφους και διαβάζοντας και την ιστοσελίδα σας, διαπίστωσα ότι σε όλες τις υπηρεσίες μας περίμεναν ως "απαλλαγές" που λέγαμε και στο στρατό. Νέο αντικείμενο-έστω και λιγότερο νέο στην ΕΛ.ΑΣ.-,περισσότερος φόρτος, λιγότερα χρήματα λόγω μετάταξης και προσωπικής διαφοράς αλλά και συγκριτικά με συναδέλφους όσον αφορά ΕΛ.ΑΣ.- Φυλακές,απαξιωτική αντιμετώπιση από ορισμένους ή αρκετούς νέους συναδέλφους ή πολίτες.

  Φοβίες; Aρκετές...Οι εφοριακοί μη τους συγχωνεύσουν στα μεγάλα αστικά κέντρα, με αποτέλεσμα τη μετακίνηση για όσους δεν ζουν σε μεγάλες πόλεις ή ακόμη και νέα διαθεσιμότητα - απόλυση. Οι αποκεντρωμένοι, με τους ίδιους φόβους. Οι της ΕΛ.ΑΣ, με το φόβο συγχωνεύσεων σαν ενδεχόμενο, το φόβο της "ιδιατερότητας" βεβαιότερο και της μεγαλύτερης απαξίας των πολιτών σίγουρο (γιατί πλέον είμαστε εκ των πραγμάτων "άχρηστοι", ανευ αρμοδιοτήτων και επιπλέον "βίσματα-βολεμένοι που έμειναν στο δημόσιο ενώ είχαν απολυθεί") .Σε ορισμένες περιπτώσεις έχει εκτραχυνθεί και έχει καταλήξει σε μικροεπεισόδια τύπου "δεν σας αναγνωρίζουμε σαν αρχή γιατί καταργηθήκατε,τι βίσμα είχατε και σας ξαναπήρανε,γιατί σας κάνανε ΜΑΤ,γιατί σας ντύσανε σαν ΜΑΤ" κλπ όμορφα, "αναβαθμισμένα" προπαντώς, πράγματα...Οι των φυλακών, πρό εκπαίδευσης με ρεπό χρεωμένα με το έτσι θέλω με αντάλλαγμα μετέπειτα συνεχόμενη εργασία, με υπερβολικές κρατήσεις-μικρότερο μισθό και ένα "αναβαθμισμένο" περιβάλλον εργασίας.

  Συμπέρασμα; Υπάλληλοι στην καλύτερη παραγωγική τους ηλικία, στην πλειοψηφία τους με χαμηλό ηθικό, είτε λόγω προσωπικών-είτε λόγω υπηρεσιακών προβλημάτων (ή και τα 2 σε κάποιες περιπτώσεις), με λιγότερο μισθό και περισσότερη απαξία να παλεύουν να κρατήσουν όρθια την υπηρεσία και τον εαυτό ή την οικογένειά τους. Σίγουρα το μουντό χρώμα της περίπτωσής μας, ταιριάζει απόλυττα με το γενικότερο της χώρας μας...Θα υπάρξει τελικά κάποιο φώς στο τούνελ;

 

Οι Ρομπέν των Χαζών

    Αδιαμφισβήτητα ζούμε ιστορικές στιγμές… Τα γεγονότα που εκτυλίσσονται εδώ και πέντε χρόνια στην πατρίδα μας, ίσως θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν από τον ιστορικό του μέλλοντος ως μία κρίσιμη καμπή στην πορεία αυτής της ταλαίπωρης χώρας, αλλά και προάγγελος εξελίξεων σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο.

   Ένας ορυμαγδός εξελίξεων εμπνευσμένος από μία «αόρατη» κερδοσκοπική ελίτ με πλήρως απαξιωμένη στα μάτια της την ανθρώπινη ύπαρξη και αξιοπρέπεια και από την άλλη με θεοποιημένη την αξία του κέρδους. Βέβαια, οι προσπάθειες των τοπικών και διεθνών οικονομικοπολιτικών ελίτ έχουν ξεκινήσει χρόνια πριν τη διάβρωση της ανθρώπινης κουλτούρας και συνείδησης παγκοσμίως, με αξιεπαίνως επιτυχημένα αποτελέσματα μέσα σε λίγες δεκαετίες. Αποτελέσματα τα οποία οδήγησαν κάποιους «πρόθυμους» συνεργάτες να μετουσιώσουν την ιδεαλιστικής χροιάς Ε.Ε. - καθώς και την παγκόσμια κοινότητα - σε διαχειριστικά «όργανα» των συντονισμένων κερδοσκοπικών προσπαθειών, άγοντας και φέροντας κατά το δοκούν εκείνα τα κράτη που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση είτε οικονομικά κατά κύριο λόγο (καθώς η οικονομία είναι απαραίτητη προϋπόθεση της ισχύος), είτε πολιτικά, είτε ακόμη και πολιτισμικά (μέσω της χαμηλόσταθμης παιδείας και εκπαιδευτικού επιπέδου ενός λαού και των - πέραν των αντοχών - μεταναστευτικών εισροών).

  Εδώ λοιπόν, ερχόμαστε να εστιάσουμε τοπικά - στη χώρα μας - για να δούμε «τίς πταίει» για αυτή την κατάσταση…

  Στην κορυφή ερχόμαστε εμείς οι πολίτες που δεχθήκαμε να χαλαρώσουμε τις αντιστάσεις μας, δεχθήκαμε να αποχαυνωθούμε σταδιακά και να αντικαταστήσουμε αξίες με φούμαρα, δεχθήκαμε την απαιδευσιά μας ως φυσιολογική και σταματήσαμε να κυνηγάμε το καλύτερο και το ιδανικό, παρά μόνο το βολικό…

  Έπειτα, έρχονται οι πολιτικοί και όλοι οι ταγοί του οικονομικο-κοινωνικο-πολιτικού γίγνεσθαι της Ελλάδας από τη μεταπολίτευση και ύστερα (όχι ότι και πρίν δεν υπάρχουν ευθύνες) που κατεύθυναν τις τύχες του Ελληνικού λαού με τις αποφάσεις τους και την επιβολή «μοντέλων» διαβίωσης και ανάπτυξης.

  Τέλος, παιδιά ενός τέτοιου «σάπιου» και με «χαλασμένη» πυξίδα, χρονίως κολλημένου στη μετριότητα (ή και πιο κάτω;) συστήματος, που ανυψώνει τα μηδενικά και τους ανάξιους σε κάποιους αρκεί να έχουν το μέσον (οικονομική και κοινωνική επιφάνεια) και την επικοινωνιακή υποστήριξη είναι και οι «ηγέτες - τιμονιέρηδες» της χώρας μας, που «ανέλαβαν» τις τύχες της σε μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές για την ύπαρξή της με τη μορφή που έως τώρα γνωρίζαμε…

   Τί περιμέναμε λοιπόν, από τα «παράγωγα (=απόβλητα)» ενός τέτοιου κράτους;

   Τι μπορεί να περιμένει κανείς από αυτό το λαό, σε αυτή την κατάντια, που μόνος του κατέληξε;

   To μόνο που μπορεί να περιμένει κανείς πλέον (γιατί η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ) είναι ΑΥΤΟΣ Ο ΛΑΟΣ ΝΑ ΞΥΠΝΗΣΕΙ από το κώμα που βρίσκεται…

  Πρέπει σιγά - σιγά να ανοίξει τα μάτια (=κριτική ματιά), να εξερευνήσει το περιβάλλον (=μη καταπίνετε όσα σας σερβίρουν αμάσητα), να καταλάβει που βρίσκεται (=να συνειδητοποιήσει την ωμή αλήθεια, όσο σκληρή και αν είναι αυτή με αυτογνωσία και ενδοσκόπηση) και έπειτα χωρίς να χάνει την πίστη του (=ελπίδα) να σηκωθεί να περπατήσει στην αρχή δειλά (=παιδεία) και έπειτα με σιγουριά (=γερές βάσεις), ώστε να φτάσει τον επίορκο γιατρό (=ηγέτες) και τις πονηρές αποκλειστικές (=βο-υ-λευτές) και να τους ρίξει τις γροθιές και τις κλοτσιές (=οριστική απαλλαγή) που τους αξίζουν…

  Έτσι - ελπίζω ακόμα ότι - θα απαλλαγούμε από τους αυτόκλητους σωτήρες ενός παράλυτου εγκεφαλικά λαού ( ή όπως γράφω και στον τίτλο τους Ρομπέν των Χαζών).

ΕΙΝΑΙ Η "ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΤΗΤΑ" ΗΛΙΘΙΕ !!! ("ΔΩΡΟ" Η ΑΞΙΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ)

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Ανοιχτή επιστολή Δημοτικού Αστυνομικού εκ Πρεβέζης, υπηρετούντος στο Μεσολόγγι.

     Είμαι γιός ενός πάλαι ποτέ "μικρομεσαίου" υπαλλήλου και νύν "περήφανου γήρατος" - που έλεγαν κάποτε - συνταξιούχου, που επιθυμούσε διακαώς οι δύο γιοί του να μάθουν  "γράμματα", να "μορφωθούν" και  "να γίνουν άνθρωποι" ( λες και όλοι οι άλλοι ήταν ζώα, λες και "οι μορφωμένοι" που μας κυβερνούν είναι "άνθρωποι") . Και για να κατορθώσουν τα καμάρια του, να γίνουν κοινωνοί της ελληνικής παιδείας, αναγκάστηκε να στείλει τα παιδιά του στο σχολείο. Αναγκάστηκε να πληρώνει φροντιστήρια αγγλικών, ιταλικών και να πληρώνει κάθε άλλη ενασχόληση, που σε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα ήταν δωρεάν. Να πληρώνει φροντιστήρια, ιδιαίτερα μαθήματα, καλοκαιρινά μαθήματα. ΓΕΝΙΚΑ ΝΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙ!!!! Όπως είπαμε, για να σπουδάσουν οι γιοί του και να γίνουν "άνθρωποι". Και διάβασμα, πολύ διάβασμα !!! Και άγχος, πολύ άγχος!!! Και λεφτά, πολλά λεφτά !!! 

    Τελικά, ο γιός κατόρθωσε να μπεί στην Ανώτατη Εκπαίδευση!!! Εκεί πάλι απεργίες, καταλήψεις, συμφοιτητές να ανήκουν σε κομματικές, φοιτητικές παρατάξεις, με ό,τι αυτό συνεπάγεται - ξέρουν πολύ καλά κάποιοι αριστούχοι τι ακριβώς εννοώ -. Τελικά κατόρθωσα να πάρω πτυχίο - και στην ώρα του - (χαρά που έκαναν οι γιαγιές και οι θείες στην ορκωμοσία, δάκρυα , καμάρι). 

       Βέβαια ένα πτυχίο ποτέ δεν είναι αρκετό. Πρέπει να πληρώσεις για να μάθεις μια - δυο ξένες γλώσσες, να πληρώσεις για να πάρεις ένα πτυχίο χειρισμού Η/Υ, να κάνεις ένα μεταπτυχιακό (αν βέβαια τότε τα είχες καλά με το ακαδημαϊκό - κομματικό κατεστημένο, ειδάλλως έπρεπε να ξενιτευτείς εις τας Αγγλίας και Αμερικάς). Και πάλι διάβασμα!!! Και πάλι άγχος!!! Και πάλι λεφτά!!!

    Έπειτα ήρθε η στιγμή να υπηρετήσω την μαμά πατρίδα!!!! Πώς γίνεται όλοι, μα όλοι, να έχουν κάποιο βύσμα (βουλευτή, στρατιωτικό, ιερωμένο) και όλοι από πριν, να ξέρουν, πού θα παρουσιαστούν, τί ειδικότητα θα πάρουν και πού θα είναι οι μεταθέσεις τους, εκτός από εμένα, δεν ξέρω!!! Εγώ είχα την τύχη - και είμαι πολύ περήφανος για αυτό - να υπηρετήσω την θητεία μου στα σύνορα, εκτελώντας μια πραγματική θητεία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται...

       Και έπειτα, αφού εκτέλεσα το χρέος μου στην πατρίδα - και έγινα άντρας - λες και πριν πάω στο στρατό, δεν ξέρω και εγώ τι ήμουν, έπρεπε να αναζητήσω εργασία. Βιογραφικά και πάλι βιογραφικά. Παντού, σε όλη την Ελλάδα. Έλα όμως που παντού έπρεπε να είχες κάποιον "γνωστό". Ναι, ακόμη και στον ιδιωτικό τομέα, έπρεπε να είχες τις κατάλληλες διασυνδέσεις!!! Και αιτήσεις σε προκηρύξεις!!!! Για μια θέση στο δημόσιο!!!! Πολλές αιτήσεις, σε πολλές προκηρύξεις!!!! Και παράβολα, πολλά παράβολα!!!! (Ο αξιότιμος τότε αρμόδιος υπουργός, κύριος Προκόπης Παυλόπουλος, είχε την φαεινή ιδέα, το παράβολο των 5 ευρώ να το αυξήσει στα 25 ευρώ παρακαλώ!!!! Χώρια οι επικυρώσεις, χώρια οι επίσημες μεταφράσεις για τις γλώσσες, χώρια τα συστημένα στα ΕΛΤΑ) .

     Παντού όμως χρειαζόταν εργασιακή εμπειρία ή προϋπηρεσία (μπορεί να σας ακούγεται ηλίθιο αλλά έχει διαφορά) για να αποκτήσεις μόρια!!!! Και παντού ήθελε να έχεις " έναν μπάρμπα στην Κορώνη",καθώς η πλειοψηφία των προκηρύξεων γινόταν φωτογραφικά.... Βουλευτή, που στην αρχή θα "σ' έχωνε" στα περίφημα stage! Kαι σιγά σιγά θα γινόσουν κ μόνιμος!! Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι! Αν έτρεχες να κολλάς αφίσες πριν τις εκλογές, να μοιράζεις ψηφοδέλτια, να οργανώνεις συγκεντρώσεις σε σπίτια - μαγαζιά, και να κρατάς σημαιάκια στις προεκλογικές συγκεντρώσεις (κυρίως πράσινα και μπλε). Ναι, τότε είχες ελπίδα! Θυμάμαι τις περίφημες προκηρύξεις για τους συνοριοφύλακες τότε - καλησπέρα σας αξιότιμε κύριε Μιχάλη Χρυσοχοίδη, αρμόδιε υπουργέ τότε, ξέρετε εσείς !! Που δεν είχατε τον χρόνο να διαβάσετε το μνημόνιο!!

   Ο γιός όμως ήταν ηλίθια περήφανος , ποτέ δεν άνηκε σε κάποιο κόμμα, ούτε είχε σάλιο περίσσευμα για να γλείψει κατουρημένες ποδιές!!! Ήθελε το ζώον να "βολευτεί" με την αξία του, με τα προσόντα του, με το σπαθί του!!!!!! Κατά ένα περίεργο λόγο το κατόρθωσε, κατόρθωσε να διοριστεί στη δημοτική αστυνομία, με την αξία και τα προσόντα του (στην πρώτη θέση ανάμεσα σε 1000  περίπου αιτήσεις ). Χωρίς  "μέσον", χωρίς παρακάλια, χωρίς κομματική ταυτότητα!! 

      Όσο για τα πλαστά πτυχία!!! Αλήθεια όταν γινόταν οι αιτήσεις - οι αρμόδιοι υπάλληλοι που έλεγχαν τα δικαιολογητικά, υποθέτω "αξιοκρατικά και με προσόντα διορισμένοι", τί ΣΚΑΤΑ ελέγχανε;  Και μη διανοηθεί κανείς , να κάνει κάποιο ειρωνικό σχόλιο για το λεξιλόγιο και την παιδεία μου!!! Γιατί δεν γίνεται ένας σωστός έλεγχος για την εγκυρότητα των δικαιολογητικών σ όλο το δημόσιο; Γιατί προφανώς δεν υπάρχουν πλαστά ή πληρωμένα πτυχία, μεταπτυχιακά, διδακτορικά και λοιπά δικαιολογητικά σ άλλες υπηρεσίες - είναι πολύ απλό - ηλίθιε!!!! Πως δεν το σκέφτηκες πιο πριν και απορείς; Αλήθεια, θα αναζητηθούν άραγε ευθύνες από τους αρμόδιους υπαλλήλους, που δεν έκαναν τον σωστό έλεγχο των δικαιολογητικών; Δε νομίζω ...

        Και μία ωραία ημέρα ( νόστιμον ήμαρ, σύμφωνα με τον Όμηρο, αξιότιμη κυρία Ρεπούση, που επιθυμείτε διακαώς την κατάργηση των αρχαίων ελληνικών, βασικό πρόβλημα που απασχολεί την ελληνική παιδεία σήμερα, τα άλλα είναι λεπτομέρειες!!),  μειώθηκε ο μισθός μας κατά το ήμισυ σχεδόν! Δεν μειώθηκε όμως κατά το ήμισυ στις ΔΕΚΟ, στη βουλή και όπου αλλού υπηρετούν τα κομματόσκυλα! Και αν μειώθηκε , μειώθηκε πολύ λίγο, τα οποία βέβαια χρήματα τα παίρνουν πάλι "από την πίσω πόρτα", ξέρετε Εσείς!!!! Δεν χρειάζονται επιπλέον διευκρινήσεις! 

          Έλα όμως που το υπόλειμμα του μισθού αυτού, είναι η δόση του δανείου για το σπίτι τους (να βάλουμε ένα δικό μας κεραμίδι βρε αδερφέ, κάτω απ το κεφάλι μας, με την τότε ευλογία των τραπεζών , που έδιναν κ στην κουτσή Μαρία δάνειο), τα χρήματα για τις υποχρεώσεις της οικογένειας, τα χρήματα για τα σχολικά είδη των παιδιών, τα χρήματα για τις τόσες εργασιακές μετακομίσεις από πόλη σε πόλη που αναγκάστηκαν κάποιοι από μας να κάνουμε (και τώρα να ματα-ξανακάνουμε) στο άψε  - σβήσε, ελέω δημαρχιακών και - προσφάτως - κυβερνητικών ανάλγητων αποφάσεων...

          Και μία άλλη ωραία ημέρα (επαναλαμβάνω : νόστιμον ήμαρ κατά τον Όμηρον , αξιότιμη κυρία Ρεπούση – διότι η επανάληψη είναι μήτηρ της μαθήσεως -) ο αξιότιμος κύριος Κυριάκος Μητσοτάκης (για να βγάλει τα νούμερα που δεν του βγαίνανε στους Τροϊκανούς ) αποφάσισε - έτσι απλά - την κατάργηση των σχολικών φυλάκων και της Δημοτικής Αστυνομίας. Υποθέτω - ή μάλλον είμαι σίγουρος - ότι τα παιδιά σας κύριε Μητσοτάκη δεν φοιτούν σε δημόσιο σχολείο!!! Επομένως τι σας νοιάζει!!! Και ο αξιότιμος κύριος Πρωθυπουργός , ανακοίνωσε ότι δεν είναι δυνατόν να υφίσταται μια υπηρεσία, η οποία ασχολείται μόνο με τη στάθμευση (ο οργανισμός για την αποξήρανση της λίμνης Κωπαΐδας υφίσταται κ συγχωνεύεται, χωρίς οι υπάλληλοι του να βγούν σε διαθεσιμότητα, προφανώς μετά από τόσες δεκαετίες που αποξηράνθηκε η λίμνη, έχουν μείνει κάποια υπολείμματα υγρασίας) . Αλήθεια, αυτό που είπατε κύριε Σαμαρά, το είπατε κατόπιν βαθιάς περισυλλογής κ έρευνας ή απλά σας το υπαγόρευσαν οι αξιοκρατικά διορισμένοι, υψηλόμισθοι σύμβουλοι σας; Θα τρίζουν τα οστά της αξιότιμης συγγραφέως γιαγιάς σας!!

        Δυστυχώς, η υπηρεσία αυτή δεν απέδωσε τ' αναμενόμενα, σύμφωνα με τον αξιότιμο  κύριο Μιχελάκη. Αλήθεια κύριε Μιχελάκη, πριν σας βάλει η Τρόικα το μαχαίρι στο λαιμό, γνωρίζατε τί εστί Δημοτική Αστυνομία; Τι ακριβώς έκανε; Σύμφωνα με δηλώσεις συνδικαλιστών μας, οι οποίοι ήρθαν σε επαφή μαζί σας, πιο πολλά γνωρίζατε για τον πλανήτη ΄Αρη!! 

       Όσο για τους αξιότιμους δημάρχους του Ελλαδιστάν, ό,τι και να πω είναι πολύ λίγο!!!!! Αντί να κλείσουν επ' αόριστον τα Δημαρχεία κ να παραιτηθούν σύσσωμοι με τα δημοτικά συμβούλια, αρκέστηκαν σε απλές δηλώσεις!!!! Κατά τα άλλα η εξουσία δεν τους ενδιαφέρει!!!! Εξάλλου ο κύριος Μπουτάρης βρήκε την λύση!!!! Σύμφωνα με παλαιότερη δήλωση του, ξεφουσκώνει ο ίδιος τα λάστιχα των παράνομα παρκαρισμένων ι.χ.ε. επομένως γιατί να υφίσταται η δημοτική αστυνομία; Μαγκιά κ αρχ… μόνο στα λόγια !!!! Με τα λόγια ο Γιάννος συναινεί να καταργηθούν ανώγεια κ κατώγεια!!!!!

       Μία άλλη παγκόσμια πρωτοτυπία στο Μπανανιστάν !!! Η κατάργηση της δημοτικής αστυνομίας!!!! Στην Αμερική υφίσταται από το 1890 περίπου κ υπάρχει ακόμη κaι στο Μεξικό και στη Χιλή!!!!! ( δεν έχω κάτι με τις χώρες αυτές). Αλήθεια αξιότιμε κύριε Μητσοτάκη η οικογένεια σας (γονείς, αδέρφια, ανίψια, εγγόνια, βαπτιστήρια και  άλλοι πολλοί) πόσο στοίχισαν και πόσο στοιχίζουν ακόμη στο ελληνικό δημόσιο; Περισσότερο ή λιγότερο από το κόστος λειτουργίας της δημοτικής αστυνομίας; Μιας που ασχολείστε με τους αριθμούς , κάντε μια σύγκριση, διότι εγώ ως τριτοδεσμίτης , δεν τα πάω καλά με τα μαθηματικά!!!

        Αλήθεια ,αξιότιμε κύριε Πρωθυπουργέ, οι ψηφοφόροι σας - καταγόμενοι εκ Καλαμάτας - που έγιναν μόνιμοι υπάλληλοι (μέσω STAGE ) στο υπουργείο πολιτισμού και στις αρχαιολογικές υπηρεσίες (επί της αειμνήστου Υπουργίας σας εκεί, ή μάλλον συν-υπουργίας σας με τον τότε Πρωθυπουργό, αξιότιμο κύριο Κων/νο Καραμανλή, ο οποίος έχει καταπιεί την γλώσσα του τα τελευταία έτη, τι να πει άλλωστε; Σας κατέστρεψα εγώ και ο Γιωργάκης - παρέα με τον "δομημένο ομολογιούχο -χρηματιστή και ολυμπιονίκη" Σημίτη -!;) , πόσοι είναι στον αριθμό; Πόσο κοστίζουν στο ελληνικό δημόσιο; Τα δικαιολογητικά διορισμού τους αποκλείεται να είναι πλαστά !!!

       Αλήθεια, αξιότιμοι κύριοι, γνωρίζετε άλλη υπηρεσία με προσωπικό που στην πλειοψηφία του να έχει προσόντα πολύ άνω του μέσου όρου και να έχει τύχει οκτάμηνης εκπαίδευσης ; Εγώ προσωπικά όχι !!! Αλλά τι σημασία έχει η γνώμη μου; Εξάλλου για την κατάντια μας φταίει το δημόσιο - κυρίως οι σχολικοί φύλακες, η δημοτική αστυνομία, κ άλλοι που έπονται - πάντως δεν φταίνε αυτοί που μας κυβερνούν!!!!! Αυτοί αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς !!! 

     Άλλωστε για το καλό μας είναι!!! Ήδη υπάρχουν σημάδια ανάκαμψης στην ανεργία, στην φτώχεια και στις αυτοκτονίες!!! Αυξάνονται δραματικά!!! Όπως λέει και η γιαγιά μου : «Ο χορτάτος αγόρι μου τον νηστικό δεν τον θυμάται!!!». Ας βγουν στην διαθεσιμότητα οι βουλευτές και οι υπάλληλοι της βουλής, που όσο πάνε και αυξάνουν ακόμη και σήμερα!!! Ας κάνουν μια αξιολόγηση στα προσόντα τους και αν είναι ικανοί ας τους βάλουν στην "κινητικότητα", σε όποιες υπηρεσίες υπάρχουν ελλείψεις!!! Άραγε το πρότεινε κάποιος αυτό στην τρόικα;

         Ενδόμυχες, σκόρπιες σκέψεις ενός Δ.Α. σε "διαθεσιμότητα". Σας ευχαριστώ - εκ βάθους καρδιάς - για την υπομονή σας!!!!!

   ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ "ΔΙΑΘΕΣΙΜΟΥΣ"....!

Η ΚΙΝΗΤIΚΟΤΗΤΑ ΣΕ «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ»….

  Μπαμπάς 36 ετών από Πρέβεζα, πτυχιούχος ΑΕΙ Ιστορίας-Αρχαιολογίας, με άριστη γνώση αγγλικών και πολύ καλή γνώση ιταλικών, εξοικείωση με Η/Υ, πολυετή εργασιακή εμπειρία στον ιδιωτικό τομέα σε διάφορα αντικείμενα -συναφή και μη -. 9 χρόνια υπηρετών στη Δ.Α. (ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ) στο Μεσολόγγι.

  Μαμά 37 ετών από Ελασσόνα Λάρισας, πτυχιούχος ΑΕΙ Γυμναστικής Ακαδημίας (ΤΕΦΑΑ) με ειδικότητες παραδοσιακών χορών και χειμερινών σπορ, με καλή γνώση αγγλικών και Η/Υ, πολυετή εργασιακή εμπειρία στον ιδιωτικό τομέα ως χοροδιδάσκαλος και γυμνάστρια. 9 χρόνια υπηρετούσα στη Δ.Α. Μυκόνου.

  Παιδάκι 6,5 ετών με 3 μετακομίσεις ήδη στην πλάτη ανάμεσα στις δύο περιοχές (και τις αντίστοιχες αλλαγές σε παιδικούς και νηπιαγωγεία, φίλους κλπ), όποτε υπήρχε νομίμως δυνατότητα και θετική βούληση – όχι πάντοτε - από τους αιρετούς για απόσπαση των γονιών του αντιστοίχως.

  Ενώ λοιπόν ανέμεναν ένα τέλος στις μετακινήσεις μετά από τόσα χρόνια και είχε δρομολογηθεί η μετάταξή τους σε έναν από τους δύο τόπους καταγωγής (για σταθερότητα περιβάλλοντος και μικρότερη οικονομική αιμορραγία κοντά σε συγγενείς), ο αγώνας για επιβίωση έγινε ξαφνικά χειρότερος με πολλές δυσοίωνες προοπτικές να πιθανολογούνται έντονα.

  Θα μπορέσουν να έχουν δουλειά και οι δύο (μια δουλειά που δεν τους «χαρίστηκε») και το παιδάκι τους να μη στερηθεί τους δύο γονείς του λόγω αυτών των ανακατατάξεων;

  Η  απάντηση βρίσκεται στα χέρια των κυρίων Μητσοτάκη, Μιχελάκη, Σαμαρά. Ας ελπίσουμε ότι θα δώσουν τη σωστή…

Η Ε.Ρ.Τ. ΚΑΙ ΟΙ ΕΞΩΓΗΙΝΟΙ

 Έγινε και αυτό! Η «αμαρτωλή» Ε.Ρ.Τ. που τόσος λόγος γινόταν κατά πόσο χρειάζεται ή κατά πόσο χρειάζονται όλα της τα κανάλια, οι ακραίες σπατάλες που έγιναν αποτέλεσαν την τελευταία αφορμή γα μια ακόμη ακατανόητη απόφαση της κυβέρνησης, αυτή του κλεισίματός της, χωρίς να ληφθεί υπόψη η αναγκαιότητα της - έστω ενός καναλιού δημόσιας τηλεόρασης και ραδιοφωνίας – για ακριτικές περιοχές και τον απόδημο ελληνισμό, γιατί όσον αφορά την αντικειμενικότητά της για τον κάτοικο Ελλάδος, αυτή φάνηκε αχνά τα τελευταία τρία χρόνια.

   Παρόλα αυτά, λίγοι - θέλω να πιστεύω -  δεν μπορεί να μην έχουν σκεφτεί ότι αυτό αποτελεί μέρος ενός σχεδίου. Κατ’ εμέ αυτό αποτελείται από τη βίαιη αναδιανομή του δημόσιου και ιδιωτικού μας πλούτου (και η Ε.Ρ.Τ. αποτελεί μεγάλο κεφάλαιο στο δημόσιο πλούτο) προς ημετέρους, η εξαφάνιση της μεσαίας τάξης, ο εκφοβισμός των φτωχών και εξαθλιωμένων μαζών που απομένουν μετά τη σάρωση των τελευταίων «αχτίδων» κρατικής πρόνοιας και «προστασίας» του πολίτη και τέλος ο αφελληνισμός στο βωμό της παγκοσμιοποίησης με όρους που βλέπαμε μόνο σε μελλοντολογικές ταινίες φαντασίας (ιδιωτικοί στρατοί, καθεστώτα καταπίεσης, παγκόσμια ομοιομορφία και ρομποτική ζωή των ανθρώπινων όντων με τη ζωή τους να αποτελεί ευτελή αξία).

   Τελικά, μήπως μας προετοίμαζαν; Mήπως να περιμένουμε και τους εξωγήινους ή να μιμηθούμε τους σταρ του σινεμά (matrix κλπ.) και να πάμε κόντρα στο κατεστημένο και το μέλλον που μας διαμορφώνουν;

  

ΤΑ ΜΕΤΡΑ, Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ

   Δυόμιση χρόνια μετά τη νέα – και αυτή τη φορά – απροκάλυπτη και εθελοντική υποταγή μας στα ξένα κέντρα εξουσίας διαπιστώνεται από τη συντριπτική  πλειοψηφία του Ελληνικού λαού η αδυναμία εξυπηρέτησης του χρέους που έχουν δημιουργήσει οι ελίτ του τόπου εις βάρος του (το αν έγινε βάσει σχεδίου ή όχι δεν έχει διαφανεί ξεκάθαρα ακόμη, δεν μπορεί όμως να αποκλειστεί και εντελώς σαν πιθανότητα). Οι αντιδράσεις ποικίλουν : Άλλοι αδιαφορούν και συνεχίζουν να παραμένουν απαθείς, άλλοι εκτοξεύουν κατηγορίες προς κάθε κατεύθυνση - χωρίς να έχουν κάνει την παραμικρή αυτοκριτική, άλλοι ενισχύουν - τουλάχιστον δημοσκοπικά - ακραία κόμματα, ενώ άλλοι επιμένουν στη σωτηρία από τις παραδοσιακές δυνάμεις, δηλαδή εκείνες ακριβώς που οδήγησαν τον τόπο σε μια πρωτόγνωρη «κρίση» όχι μόνο οικονομικών, αλλά και αξιών, παιδείας, πολιτισμού, ταυτότητας.

  Δυστυχώς, παραμένουμε ως πολίτες στάσιμοι-ανενεργοί και δυσπροσάρμοστοι στις νέες συνθήκες, αντιμετωπίζοντας με επιφανειακό τρόπο τα προβλήματα που ήρθαν και θα συνεχίσουν να έρχονται, χωρίς κάποιο κοινά αποδεκτό σχεδιασμό, πίστη σε κάποιο όραμα, δίχως ελπίδα και αισιοδοξία, έστω και αυτές τις δύσκολες στιγμές.

  Δεν έχουμε , παραδείγματος χάρη, καταλάβει ότι για να προχωρήσει ο τόπος πρέπει πρώτα απ’ όλα να απαλλαγεί από όλους όσους και όσα τον οδήγησαν εκεί. Το πρώτο βήμα είναι η δημιουργία νέων πολιτικών φορέων, όχι όμως από αυτόκλητους «σωτήρες», που είναι επαγγελματίες και προνομιούχοι της πολιτικής, οι οποίοι πιάνοντας τον παλμό της εποχής προσπαθούν να παραμείνουν στο παιχνίδι της κακώς εννοούμενης εξουσίας, για να συνεχίσουν λίγο πιο προσεκτικά και με νέα «προβειά» το έργο τους, δηλαδή πρωταρχικά την εξυπηρέτηση των ίδιων και «χορηγικών» συμφερόντων και έπειτα να «πετάξουν» στάχτη στα μάτια του λαού στη χειρότερη περίπτωση ή κανένα κοκαλάκι στην καλύτερη. Οι φορείς αυτοί θα δημιουργηθούν μέσω της σύνθεσης απόψεων από όλα τα υπάρχοντα κόμματα και οι ηγέτες τους θα είναι εθελοντές πολιτικοί, απαλλαγμένοι από αγκυλώσεις και  στυγνό «επαγγελματισμό», με υψηλή κατάρτιση, στιβαρότητα χαρακτήρα και κύρος.

  Δεύτερο βήμα, μπορεί να είναι η προώθηση της αλληλεγγύης και του εθελοντισμού  σε όλους τους τομείς της κοινωνίας, ταυτόχρονα με την γενικευμένη προσπάθεια για ατομική βελτίωση σε όλα τα πεδία ενδιαφέροντος. Έτσι μπορεί να υπάρξει μεγιστοποίηση οφέλους με την ελάσσονα δυνατή επιβάρυνση.

  Μερικά παραδείγματα είναι : Ενημέρωση (μέσω αντικειμενικών διαύλων και κριτικού «φιλτραρίσματος» κάθε πληροφορίας), δια βίου μάθηση (σχολεία β’ ευκαιρίας, πρόοδος, προσθήκες στις ήδη υπάρχουσες γνώσεις, μελέτη στον ελεύθερο χρόνο, καλλιέργεια ενδιαφερόντων, περαιτέρω εξιδείκευση), συμμετοχή σε κάθε μορφή ομάδας που βελτιώνει την καθημερινότητα (εθελοντές, πολιτικοί και κοινωνικοί φορείς), ενεργητικότητα, απόρριψη καταναλωτικών προτύπων, οικιακή οικονομία και προγραμματισμός δράσης για ορθολογικότερη διαχείριση (αποφυγή περιττής κατανάλωσης, είτε στο ξόδεμα οικονομιών για αχρείαστα αγαθά, είτε φυσικών αγαθών, όπως το νερό και το ηλεκτρικό ρεύμα), υιοθέτηση πιο οικολογικών και οικονομικών τρόπων μετακίνησης (δίκυκλη μηχανή ή ποδήλατο αντί για αυτοκίνητο, μέσα μαζικής μεταφοράς, «μοίρασμα» διαδρομής σε ένα αυτοκίνητο με πολλούς επιβάτες - carpooling -) θέρμανσης (ενεργειακά τζάκια, converter, σόμπες υγραερίου) και   γενικότερα κατανάλωσης ενέργειας (φωτοβολταϊκά, μονώσεις, ποικίλες εφαρμογές για ηλιακή, αιολική και άλλου είδους ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές).